امروزه، راههای زیادی برای حمایت از سالمندان در جامعه وجود دارد، مانند همسر، شریک جدید، فرزندان، اقوام، پرستاران کودک، سازمانها، جامعه و غیره. اما اساساً، شما هنوز هم باید برای حمایت از خود به خودتان تکیه کنید!
اگر همیشه برای دوران بازنشستگی خود به دیگران تکیه کنید، احساس امنیت نخواهید کرد. زیرا فرقی نمیکند فرزندان، اقوام یا دوستانتان باشند، آنها همیشه در کنار شما نخواهند بود. وقتی با مشکلاتی روبرو میشوید، آنها در هر زمان و هر مکانی برای کمک به شما در حل آن ظاهر نمیشوند.
در واقع، هر کسی یک فرد مستقل است و زندگی خودش را دارد. شما نمیتوانید از دیگران بخواهید که همیشه به شما تکیه کنند و دیگران نمیتوانند خودشان را جای شما بگذارند تا به شما کمک کنند.
پیر، ما همین الان هم پیر شدهایم! فقط اینکه الان حالمان خوب است و ذهن روشنی داریم. وقتی پیر شدیم، انتظار چه کسی را میتوانیم داشته باشیم؟ این موضوع باید در چند مرحله مورد بحث قرار گیرد.
مرحله اول: ۶۰ تا ۷۰ سالگی
بعد از بازنشستگی، وقتی شصت تا هفتاد ساله هستید، سلامتیتان نسبتاً خوب خواهد بود و شرایطتان هم ممکن است اجازه دهد. اگر دوست دارید کمی بخورید، اگر دوست دارید کمی بپوشید و اگر دوست دارید کمی هم بازی کنید.
دست از سخت گرفتن به خودت بردار، روزهایت به شماره افتاده، از آن استفاده کن. کمی پول برای خودت نگه دار، خانه را نگه دار، و راههای فرار خودت را پیدا کن.
مرحله دوم: عدم ابتلا به بیماری پس از ۷۰ سالگی
بعد از هفتاد سالگی، از بلایا رهایی یافتهاید و هنوز میتوانید از خودتان مراقبت کنید. این مشکل بزرگی نیست، اما باید بدانید که واقعاً پیر شدهاید. به تدریج، قدرت و انرژی بدنی شما تحلیل میرود و واکنشهایتان بدتر و بدتر میشود. هنگام غذا خوردن، آهسته راه بروید تا از خفگی و افتادن جلوگیری شود. اینقدر لجبازی نکنید و از خودتان مراقبت کنید!
بعضیها حتی تا آخر عمر از نسل سوم مراقبت میکنند. وقت آن رسیده که خودخواه باشید و از خودتان مراقبت کنید. در همه چیز سخت نگیرید، در تمیزکاری کمک کنید و تا جایی که میتوانید خودتان را سالم نگه دارید. تا جایی که میتوانید به خودتان زمان بدهید تا مستقل زندگی کنید. زندگی بدون درخواست کمک آسانتر خواهد بود.
مرحله سوم: بیمار شدن پس از ۷۰ سالگی
این آخرین دوره زندگی است و چیزی برای ترسیدن وجود ندارد. اگر از قبل آماده باشید، خیلی ناراحت نخواهید شد.
یا به خانه سالمندان بروید یا از کسی برای مراقبت از سالمندان در خانه استفاده کنید. همیشه راهی برای انجام این کار در حد توانایی و به طور مناسب وجود خواهد داشت. اصل این است که فرزندان خود را تحت فشار قرار ندهید یا بار روانی، کارهای خانه و مالی زیادی به آنها اضافه نکنید.
مرحله چهارم: آخرین مرحله زندگی
وقتی ذهنتان پاک است، بدنتان از بیماریهای لاعلاج رنج میبرد و کیفیت زندگیتان بهشدت پایین است، باید جرات رویارویی با مرگ را داشته باشید و قاطعانه نخواهید که دیگر اعضای خانوادهتان شما را نجات دهند و نمیخواهید اقوام و دوستانتان بیجهت اسراف کنند.
از این رو میتوانیم بفهمیم که مردم وقتی پیر میشوند به چه کسی نگاه میکنند؟ به خودشان، به خودشان، به خودشان.
همانطور که میگویند: «اگر مدیریت مالی داشته باشید، فقیر نخواهید شد، اگر برنامه داشته باشید، آشفته نخواهید شد و اگر آماده باشید، گرفتار نخواهید شد.» آیا ما به عنوان ارتش ذخیره سالمندان، آمادهایم؟ تا زمانی که از قبل آمادگی داشته باشید، در آینده نگران زندگی خود در دوران پیری نخواهید بود.
ما باید برای حمایت از دوران پیری خود به خودمان تکیه کنیم و با صدای بلند بگوییم: من در دوران پیری حرف آخر را میزنم!
زمان ارسال: ۱۲ مارس ۲۰۲۴